De tramlijn die verlangen heet

Publiekstheater Gent

uit: Jesse Goossens, Dit is Theater

 

Terwijl het publiek plaatsneemt in de zaal, wordt er in een huiskamer op het podium door vier mannen gepokerd, gepraat, gerookt en gedronken. Het is een warme zomer. De mannen lopen in hun hemd. Een dronken meisje ligt in de kussens van een bank weggezakt. Er hangt een broeierige sfeer.

 

Als het licht verandert, wordt de achterwand doorzichtig. Er komt buiten een vrouw met een koffer aanlopen. Het is Blanche, mooi aangekleed, op en top een dame. Zij komt haar zus Stella opzoeken. Stella is met de Poolse Stanley getrouwd en liet Blanche achter op het familielandgoed. Maar wat blijkt? Blanche heeft het landgoed niet kunnen onderhouden. Al heeft ze nog zo hard gevochten om het te behouden, ze is het kwijtgeraakt.

Wanneer Stanley dit hoort gelooft hij er niets van. Hij is ervan overtuigd dat Blanche het landgoed heeft verkocht. Hoe komt ze anders aan het geld om al die mooie kleren te kopen die hij in haar koffer vindt? Blanche kan zeggen wat ze wil, maar Stanley is niet te overtuigen. De stemming slaat om als Blanche hoort dat haar zus zwanger is. Ze is oprecht blij.

’s Avonds is er weer een pokeravond. De mannen zijn gehuld in een blauwe nevel. De vrouwen brengen het rode licht binnen als ze de kamer inkomen. Blanche valt voor een van de mannen en danst met hem op de muziek uit de radio. Stanley ergert zich aan Blanches geflirt en gooit de radio het raam uit. Als Stella hem daarop aanspreekt, slaat hij haar. Blanche neemt Stella mee het huis uit, maar als Stanley haar roept en schreeuwt dat hij zo’n spijt heeft, komt Stella weer bij hem terug.

Stanley wordt steeds woedender op Blanche, die haar zus ervan probeert te overtuigen dat ze zich niet zo door haar man moet laten behandelen. Dan komt Stanley erachter waarom Blanche haar baan kwijt is. Het blijkt dat ze, toen ze het landgoed was kwijtgeraakt, van de ene naar de andere minnaar ging voor onderdak – een schande in het dorp. Stanley vertelt dit door aan de nieuwe minnaar van Blanche, die haar op haar verjaardag de bons geeft.

Alsof de breekbare Blanche het nog niet moeilijk genoeg heeft, verkracht de ruwe macho Stanley zijn schoonzusje in de nacht dat Stella in het ziekenhuis ligt te bevallen. Het lichtspel benadrukt het geweld van de harde seks. Als Stella met haar kind is teruggekeerd naar huis vertelt Blanche wat er is gebeurd. Maar Stella wil haar niet geloven.

Langzaam wordt Blanche gek. Als op een avond de mannen weer aan het pokeren zijn, wordt Blanche opgehaald. Ze gaat er even lekker tussenuit, zegt Stella tegen haar, even op vakantie. Maar in werkelijkheid wordt Blanche afgevoerd naar het gesticht.

Stella blijft achter in de armen van Stanley.

 

copyright: Jesse Goossens / Lemniscaat, 2003

Deze tekst komt uit het rijk geïllustreerde Dit is Theater.
Lemniscaat, 2003
ISBN: 90 5637 565 2