Zes mensen betreden de wereld van de cyberspace. Veilig gezeten achter hun toetsenbord, kunnen de personen die inloggen een heel leven voor zichzelf verzinnen. Dat is het voordeel van een chatbox. Maar kunnen ze dat volhouden? Of zijn de andere bezoekers van deze virtuele wereld in staat om door hun web van leugens heen te prikken?

Jeff komt als eerste de chatroom binnen. ‘This is a box in which everything is possible,’ voorspelt hij.

Eén voor één loggen bezoekers in op de box, waaronder een meisje dat zich Dame Damage noemt. Eigenlijk heet ze Jennifer, maar in de chatroom is ze wie ze wil zijn: Dame Damage, sterk en onsterfelijk.

Het toneel is een computerwereld geworden. Wat op het podium gebeurt, wordt in beeld en geluid geregistreerd en is direct terug te zien op het grote scherm dat als achterwand fungeert of op de televisietoestellen die naast het speelvlak staan. Ook de toeschouwers zijn niet veilig: sommigen worden door de spelers van hun plaats gehaald en naar de chatroom getrokken, waar ze deel uitmaken van de voorstelling. Anderen horen hun stem terug, die was opgenomen terwijl ze stonden te wachten tot de zaaldeuren opengingen. De podiumchatbox is net zo interactief als die op het wereldwijde web.

Er zijn duidelijke codes in deze virtuele wereld. Regels waaraan de bezoeker zich moet houden. Marjorie bijvoorbeeld, een gezellige dikkerd, stormt zomaar binnen terwijl Jenny aan het praten is. Dat kan niet: ze moet weer weggaan en zich eerst keurig aanmelden: ‘Ik ben Marjorie!’ En pas als de andere bezoekers haar hebben begroet: ‘Hallo Marjorie’, mag ze haar verhaal doen.

Het gesprek tussen de chatters wordt regelmatig onderbroken. Mike is een hacker die breakdancend de communicatie verstoort. Hij sticht verwarring en steekt de draak met hun onzekerheden en ontboezemingen.

Jeff begeleidt alles wat er gebeurt met commentaar, tot het hem te persoonlijk wordt. Chatten is een spelletje. Als het serieus wordt, kan niemand de schijn meer ophouden. Het spel meespelen zonder serieus te worden is de belangrijkste code van de chatbox.

Dame Damage is de eerste die met deze code breekt. Jeff probeert haar te verhinderen de waarheid te vertellen. ‘Game over,’ roept hij. ‘Game over!’ Maar Jennifer houdt vol en legt wanhopig uit dat ze op internet de onverwoestbare Dame Damage wil zijn omdat ze in het werkelijke leven doodgaat.

Nu Jennifer de belangrijkste regel heeft gebroken brokkelt langzaam ook het masker van de andere chatters af. Marjorie trekt haar kleren uit: ze is helemaal geen dik meisje, ze heeft een dikmaakpak aan. Zij heeft zich, net als Jennifer, een ander figuur aangemeten om de chatbox te bezoeken. Zo streeft ieder naar eigen geluk op internet. Maar is het daar te vinden?

copyright: Jesse Goossens / Lemniscaat, 2003

Deze tekst komt uit het rijk geïllustreerde Dit is Theater.
Lemniscaat, 2003
ISBN: 90 5637 565 2