Jessie Stone heeft voor arts gestudeerd, maar kajakken is haar lust en haar leven. Toch eindigde één van de mooiste tochten die ze maakte, bijna in een nachtmerrie.

Samen met een stel vrienden was Jessie aan het kajakken op de Nijl, de langste rivier van Afrika, tussen de krokodillen en de nijlpaarden. Ze peddelden door Oeganda toen twee van hen verschrikkelijk ziek werden. Hoge koorts, koude rillingen, spierpijn, hoofdpijn – het was snel duidelijk, ze hadden malaria.

Gelukkig wist Jessie wat ze moest doen. Ze gingen aan wal, en in Kyabirwa, een Oegandees dorp, verpleegde Jessie haar vrienden. Als de zieken sliepen, wandelde ze door het dorp. Daar zag ze tot haar grote verbazing dat niemand onder een muskietennet sliep. Hoe was dat mogelijk, in een land waar malaria de belangrijkste doodsoorzaak is? Als arts wist ze dat er al de helft minder mensen ziek zouden worden als iedereen onder een muskietennet zou slapen. Ze besloot dat ze daar iets aan ging doen.

In de Verenigde Staten dacht Jessie na hoe ze dit moest aanpakken. Eerst wilde ze weten of de mensen in Kyabirwa wel op haar hulp zaten te wachten, en dus ging ze terug naar het Oegandese dorp om onderzoek te doen. Met een tolk ging ze van deur tot deur en vroeg aan iedereen: Is er familie van je aan malaria gestorven? Zouden jullie een muskietennet willen kopen? Willen jullie meer over malaria te weten komen? Iedereen beantwoordde elke vraag met ‘ja’. Ja, er zijn familieleden aan malaria overleden. Ja, we willen een muskietennet kopen. Ja, we willen meer van de ziekte weten. Jessie bracht goedkope muskietennetten mee, en legde de mensen uit dat het goedkoper was om één keer zo’n net aan te schaffen, dan jaar in jaar uit medicijnen tegen malaria te moeten kopen. Ook probeerde ze de dorpsgenoten met behulp van tekeningen en verhalen alles te leren wat ze over malaria wist.

Terwijl Jessie bezig was met haar project, leerde ze Johann Olav Koss kennen, die haar uitnodigde om te komen kijken bij een Right To Play-project in Oeganda. In Kampala bezocht Jessie een middelbare school waar een SportHealth programma werd georganiseerd. Daar zag ze hoe kinderen met de hulp van spellen van alles over ziekten werd geleerd. Ze deed meteen mee en speelde een hele middag met kinderen van alle leeftijden. Vooral malaria-trefbal vond ze geweldig. Terug in Kyabirwa probeerde ze de nieuwe spellen direct uit en het werkte: de dorpskinderen begrepen meteen waarom het zo belangrijk was om zich tegen malaria te beschermen. Jessie blijft teruggaan naar Kyabirwa – ze probeert er nu een ziekenhuis op te zetten. Ze heeft haar hart aan Afrika verloren. Ze leert de bevolking over malaria, maar heeft vooral heel veel plezier. Ze verblijft vlak bij de Nijl, de mooiste plek ter wereld om te kajakken, en ze ontmoet mensen die uit een totaal andere wereld komen en een andere taal spreken. Ook zonder woorden begrijpen ze elkaar, ze spelen samen en hebben een fantastische tijd.

copyright: Jesse Goossens / Lemniscaat, 2005

Deze tekst komt uit het rijk geïllustreerde Right To Play.
Een wereldboek, een verhalenboek, een doeboek en een fotoboek.
Lemniscaat, 2005
ISBN: 90 5637 749 3