Himem terroriseert de straten van Midsland

Een blauw druipend gevaarte verschijnt aan het begin van Oosterburen in Midsland. Hij torent boven de huizen uit en zijn slijmerige tentakels tasten de ramen af. Elke stap die hij zet doet de straten beven. Kinderen beginnen te huilen, met open mond staren feestvierders naar het naderende wezen, en vaak pas op het laatste moment weten ze een gruwelijke aanvaring met het monster te voorkomen door in een van de winkels te springen. Als het schubbige beest achter de kerk richting Midsland aan zee verdwijnt, laat hij een spoor van geplette fietsen, gebroken stoelen en een modderige geur achter.

Himem is ontsproten aan het brein van Yukota Tikochi. Deze Japanner heeft enkele jaren geleden het prehistorische monster Godzilla tot leven gebracht.
'Op het ogenblik is Godzilla mij uit handen genomen,' vertelt Yukota. 'Voor de bioscoopfilm werd niet meer gewerkt met echte monsters, maar hebben computers de dinosaurus in de film geprojecteerd. Ik vind dat jammer: je kunt toch zien dat de acteurs niet echt bang zijn. Ze spelen naar een hoogwerker, niet naar een gruwelijk allesvernietigend dier.'
Om die spanning weer terug te krijgen, de mensen los te weken van hun afhankelijkheid van computers, ontwikkelde Yukota Tikochi een nieuwe schrik.
'Himem is een slijknozem. Hij komt uit de diepste trog van de oceaan het land opgekropen, op zoek naar eten en vernietiging. Hij is ruim acht meter hoog, druipend en glibberig. Ik heb nog heel wat problemen gehad met het vervoer: Himem is bijna vijftig ton zwaar en niet uit elkaar te halen. Op een dieplader zijn we via het Panamakanaal naar Nederland gevaren. Ik moet zeggen dat het wel wat heeft: eigenlijk voeren we over de troggen waar Himem zich schuil had kunnen houden.'
Over de manier waarop Himem bestuurd wordt, wil Yukota niets zeggen. Ook wil hij niet aankondigen waar Himem op zal duiken. 'Als mensen weten dat ze hem kunnen verwachten zal het schrikeffect verloren gaan. Maar ik wil wel waarschuwen, en dit meen ik serieus: Himem is niet makkelijk te stoppen en als je onder hem terechtkomt, ben je er geweest. Sommige mensen zien het als een grap, beschouwen hem als een fata morgana, maar Himem is net zo realistisch als een Nederlandse koe, alleen wat zwaarder.' [JG]

Artikel uit de Morgenster, Oerol Festival, 1998