Joop OpgetekendDe Morgenster 1999
Joop Opgetekend
De Morgenster 1999
Zaterdag 12 juni 1999
Zondag 13 juni 1999
Maandag 14 juni 1999
Dinsdag 15 juni 1999
Woensdag 16 juni 1999
Donderdag 17 juni 1999
Vrijdag 18 juni 1999
Zaterdag 19 juni 1999
Zondag 20 juni 1999
‘Op dit moment is het heel spannend om te zien hoe alle voorbereidingen van de afgelopen weken zullen resulteren in het festival. Er waren ontzettend veel groepen aan het werk de afgelopen weken. We hebben meer theater op locatie dan ooit, en er wordt meer op het eiland geproduceerd dan ooit. Het festival groeit inhoudelijk heel sterk: de thematiek valt dit jaar goed op zijn plaats.
Een strijd met de elementen
Met name de productie heeft een hele zware tijd achter de rug om alle touwtjes
aan elkaar te knopen, en de verhalen op hun plek te krijgen. De groepen
zelf hebben het ook heel zwaar gehad want de weersomstandigheden de afgelopen
weken logen er niet om. We hebben een hele lange periode gehad dat het prachtig
weer was: iedereen die bij Peer Gynt werkt ziet er helemaal kanariegeel
uit vanwege het werken in de felle zon. Maar de afgelopen week was zwaar
door de knetterharde wind en de vele regen. Dat is mensen letterlijk niet
in de koude kleren gaan zitten. Dat merk je gelijk: alles kost twee keer
zoveel energie als anders. Vanmiddag zal blijken wat het resultaat van die
strijd is. Volgens mij komt er een van de mooiste festivals van de afgelopen
vijftien jaar aan. Met name omdat de thematiek zo goed doorwerkt.
Illegaal & Icarus
Op de valreep zie je nog allerlei voorstellingen opduiken en hun plek vinden.
Op een gegeven moment kom je in aanraking met deugnieten als de Where &
Whatjes die menen dat ze hier hun eigen voorstelling illegaal moeten deponeren.
Maar gelukkig zijn er ook mensen die op uitnodiging hele mooie dingen doen.
Als het publiek morgenavond of in de rest van de week op het Groene Strand
gaat kijken, zien ze het prachtige project Daedalus van ....., een kunstenaar
uit Den Haag die iedere avond om tien uur zijn schilderij van Icarus in
de fik steekt en de resten daarvan weer gebruikt voor zijn volgend schilderij.
Dat is een bijzonder project.
Daarnaast zijn nog veel meer verrassingen op Oerol te zien, zoals de poppen
van Claude Merle. Die kom je tegen op de kerktoren, op de Brandaris, op
een boei die als bushalte is aangekleed. Het zijn die onverwachte dingen
die Terschellings Oerol zo leuk maken.
Zandgevecht
Van de week ben ik bij de eerste voorstelling geweest van Peer Gynt. Dat
is toch wel een sprookje. Als je daar op de tribune zit en zie je de hele
voorstelling door meeuwen overvliegen. Je ziet de kleuren van de lucht veranderen
tijdens de ondergaande zon. Je hoort de wind. Je ziet de spelers knokken
in het zand. Het is een hele surrealistische voorstelling in het landschap.
Ik was erg onder de indruk van het hele plaatje daar. Alleen kan ik iedereen
aanraden: zorg dat je je heel dik aankleedt want het is ongelooflijk koud
op het strand. Maar de voorstelling maakt je vanzelf wel weer warm, en daarna
zit je over de kou niet meer in.’ [JG]
‘Het festival loopt. Je hebt natuurlijk de kinderziektes van het begin. Zo ging vanmorgen ‘Op de koffie bij Joop’ niet door omdat ik de suiker en melk was vergeten. Maar morgen starten we wel! Het is voor iedereen heel hard werken. Alles moet even op zijn plaatsvallen.’
Afscheid
‘Vrijdagavond was de opening. Het was moeilijk op een leuke manier
te openen met de mededeling dat Henk Keizer weg zal gaan net als vorig jaar
Jolanda Beyer. Dat zijn toch twee mensen die van enorm groot belang geweest
zijn voor de ontwikkeling van het huidige festival. Jolanda heeft jarenlang
fantastisch werk verricht en was gelukkig in 1996 teruggekomen. Vooral door
haar inbreng is het financieel allemaal goed gegaan.
Met Henk samen heb ik geknokt om het festival inhoudelijk, met name op het
gebied van theater, te versterken. Je hoort iedereen zeggen: "Wat hebben
jullie een waanzinnig programma dit jaar, vooral met al dat theater":
dat is het resultaat van drie jaar samenwerking. Dan is het lastig om vol
enthousiasme te vertellen dat hij naar Dogtroep gaat. Maar hij blijft gelukkig
wel binnen de familie: Dogtroep en Oerol zijn al jarenlang broer en zus.’
Het podium
‘Het is goed om te merken dat Peer Gynt met zo’n enorm enthousiasme
ontvangen wordt. We hopen dat alle voorstellingen zo goed worden ontvangen.
Het theater op locatie en locatietheater vormen de speerpunt van ons festival.
We zijn altijd erg blij als de meeuwen overvliegen en dat met applaus begroet
wordt.
We zitten vol verwachting in ons hart steeds naar boven te kijken. Af en
toe valt er een druppeltje. We hopen dat de weersomstandigheden goed blijven
deze week. Dat is van erg groot belang. Voor de rest is het zaak met elkaar
er de schouders onder te zetten. Het hele team knokt hard maar de sfeer
is goed.
Bij de opening was de heer Brabers [directeur van Staatsbosbeheer] het er
helemaal mee eens dat Terschelling als podium wordt gebruikt. Het werd een
ondeugend spelletje. Zowel hij als ik willen onze grenzen verleggen. Je
merkt dat we elkaar respecteren maar ook elkaar behoorlijk in de gaten houden.
Dat is een fantastisch leuk spel. Ik weet zeker dat Staatsbosbeheer en Oerol
voor de komende jaren nog dikke maatjes zijn.'
Gebeten
'Ik vond het wel erg jammer dat ik vanmiddag de lunch moest missen met de
genodigden van de opening. Ik haastte me door het bos om op tijd bij ze
te zijn om een broodje te eten, toen ik plotseling in mijn broek werd gebeten
door een Tasmaanse Buidelwolf. Het gevolg was dat ik met een noodgang terug
moest naar mijn vrouw die met naald en draad mij er weer een beetje fatsoenlijk
uit moest laten zien.
Ik heb het voorval direct gemeld aan Herr Doktor Grzimek. Ik zag alleen
hun auto’s de verkeerde kant oprijden, dus ik moet dat nog een beetje
in de gaten houden. We komen voorlopig alleen nog maar de voetsporen tegen.
Ik hoop dat we binnenkort wat meer te zien krijgen van onze Buidelwolf.’
[JG]
‘Het gaat hartstikke goed. We zijn waanzinnig blij dat na een week storm de weersomstandigheden Oerol gunstig gezind zijn. De goden hebben het goed voor met Oerol.’
Kinderziektes
‘De voorstellingen draaien. Je merkt wel dat er nog wat kinderziektes
bij nieuwe voorstellingen zijn. Zo was ik bij de première van de
Lunatics, een prachtige voorstelling op een unieke plek. Als je in die omgeving
zit voel je je op een verlaten plek op de maan. Ze hadden alleen de enorme
pech dat een aantal technische problemen de kop op staken. Zo deed een van
hun voertuigen het plotseling niet meer waardoor de voorstelling hier en
daar wat begon te haperen. Maar het bleef gewoon prachtig.
Iedereen geniet volop. Ik hoor veel enthousiaste reacties van mensen die
de voorstellingen geweldig vinden. Daar zijn we blij mee.’
Beroering
‘Het straattheater loopt prima. Het is alleen jammer dat een aantal
onuitgenodigde artiesten zich nogal onopgefokt gedraagt. In Midsland staat
Trevor Rooney die we vroegen een eindje verderop te gaan staan zodat we
door konden gaan met ons eigen programma. Daar kwam zo’n agressieve
reactie op dat je er helemaal beroerd van wordt. Iemand die zich op zo’n
manier gedraagt op het festival hoort hier absoluut niet thuis. Dat zijn
hele misselijke egoïsten zonder collegialiteit.
Gelukkig zijn er vooral veel leuke straatartiesten die het erg goed doen
bij het publiek. Mortal Orchestra, is zo’n groep. The Desperate Men.
Ook Paka is er weer, zijn show kon zondag helaas niet doorgaan, maar daarom
is er dinsdag om drie uur een extra voorstelling in Midsland. We hopen dat
het straattheater deze week blijft groeien. Het blijft een heel belangrijk
onderdeel van het festival.’
Bakkie leut
‘Straks om twaalf uur gaat Op de koffie over straattheater. Is straattheater
dood? Muziek en straattheater, hoe gaan we daarmee om? Dat kan een heel
interessant gesprek worden. Ik wil dan ook iedereen uitnodigen om naar de
Idolize te komen. We horen graag opmerkingen van het publiek. Zondag waren
de reacties nogal lauw: het publiek moet even weten dat ze mogen reageren.
Het is ook in het belang van het festival om te horen hoe het publiek er
nou eigenlijk over denkt. Wat willen zij werkelijk? We hoeven geen opmerkingen
over de consumpties, maar willen graag dat de mensen ingaan op wat ze nou
mooi vinden en waarom. Ik nodig bij deze iedereen uit bij mij op de koffie
om twaalf uur.’ [JG]
'Op de meest onverwachte momenten kom je de leukste dingen tegen. Zoals gisteren toen ik op het haventerrein bezig was. Ik werd opgebeld of ik onmiddelijk even kon komen kijken bij Derevo. Die waren bezig met hun gedachtengangen over de pro-jectie van hun film aanstaand weekend op Dodemanskisten. Ik kon toevallig geen vervoer vinden. Ik liep naar Willem Zeelen, ik zeg; 'Willem, ik heb nú een fiets nodig'. Hij zegt 'Hier heb je 'm en ik zie wel wanneer ik 'm terug krijg'. Dus ik kon gelijk op de fiets weg. En dat soort dingen maakt Oerol zo leuk, dat dat allemaal kan op Terschelling.'
'Er waren vanmorgen veel mensen 'Op de koffie'. Dat gaat hart-stikke leuk. Ik zou toch wensen dat mensen nóg meer insprin-gen, mee gaan kletsen, want het is een leuk item en het is ook erg belangrijk dat het publiek laat horen wat ze wel en niet zouden willen.'
'Door de unieke locaties hebben we meer mensen nodig dan we dachten om de mensen tegen te houden die proberen via een om-weg, zonder kaartje, toch een voorstelling mee te pikken. Mis-schien zijn er nog vrijwilligers die ons daarmee kunnen hel-pen. Ook kunnen we nu er met dit mooie weer veel mensen op het Groene Strand en op Westerkeyn zitten, extra vrijwilligers gebruiken voor achter de bar.'
'Gisteren viel de stroom uit bij Stalker door een probleem met de bekabeling. Op zo'n moment komt het aan op het leuke pu-bliek dat drie kwartier in het donker op de tribune blijft zitten en zich op zijn eigen manier wel vermaakt. Op het mo-ment dat de voorstelling drie kwartier verlaat alsnog begon was iedereen muisstil en zat meteen in de voorstelling. Dat is iets waar ik nog steeds ontzettend blij mee ben, het is een groot compliment waard dat het publiek zich op deze manier altijd des Oerols gedraagt. Dat is helemaal fantastisch.' [EG]
‘Vandaag heb ik het prachtige bunkertje bekeken bij de Volkshogeschool in Hoorn, met al die herinneringen van kinderen. Als je daar rondloopt doet je dat wat. Dat is zo fantastisch mooi. Beeldende kunst gemaakt door kinderen, relikwieën en herinneringen. Het is ontroerend om daar rond te lopen.’
Emotie
‘Gisteren hadden we een leuke Op de Koffie. Peter Tuinman, de trollenkoning
van Peer Gynt was er. En Tom Post, de voormalig schouwburgdirecteur van
Groningen, die ooit de moed heeft gehad om Ik Jan Cremer, met Peter Tuinman
in de hoofdrol, te programmeren. Dat heeft hem de kop gekost.
Peer Gynt was ook zo’n grote voorstelling waar veel durf voor nodig
was. Het gesprek ging dan ook over emotie: emotie die alles te maken heeft
met het maken van theater. Emotie die ontstaat bij het begin van ieder contact.
Het moment waarop de eerste vonk overspringt, dat heeft alles te maken met
de manier waarop mensen bij Oerol terechtkomen.’
Kunst
‘Deze morgen gaan we het bij Op de koffie over kunst hebben. De beeldende
kunst is dit jaar op een subtiele manier aanwezig. Niet alle kunst heeft
de vergankelijkheid in zich, zoals beschreven staat in het programma. Niet
ieder werk is met vergankelijke materialen beelden gemaakt in het landschap
waardoor het langzamerhand door de natuur teruggenomen wordt. Het is wel
mooi dat iedere kunstenaar toch op zijn eigen manier en op eigentijdse wijze
vormgegeven heeft aan deze vergankelijkheid.
Roel Teeuwen bijvoorbeeld refereert met zijn stamper in de vijzel, heel
duidelijk aan de dwaasheid wat er zich nu afspeelt in Kosovo en in de rest
van de wereld. Daarin zie ik toch een hele mooie vertaling van vergankelijkheid.
Heel veel mensen fietsen de route. Sommigen kunnen hier en daar beelden
niet vinden. Maar iedereen moet gewoon heel goed om zich heen kijken. De
kunstwerken liggen altijd op unieke plekjes in de natuur verscholen.
Eind deze week wordt gelukkig het landbouwplastic rond de zuilen van Rebolta
verwijderd. Het is toch wel heel erg jammer dat het al die tijd ingepakt
zit. Als het uitgepakt wordt zal het toch meer aan uitstraling winnen. Heel
langzaam zal daarna het zout teruggewonnen worden door de zee. Dan komt
het uitgangspunt van het beeld tot zijn recht.’ [JG]
‘Op het moment zie je alles prachtig op zijn plek ziet vallen:
alles waar de hele winter aan gewerkt hebben en alles wat we verzinnen.
Gisteren ging Op de koffie over beeldende kunst en dan hoor je dat mensen
heel verrast zijn over de samenwerking tussen beeldende kunstenaars en Oerol
en de dialogen die we gehad hebben waaruit het werk is voortgekomen. In
principe werken we natuurlijk met alle artiesten samen. Samen maken we verhalen.
Dat maakt het festival juist zo uniek.’
Grapje!
‘ Where and What is op deze manier een fantastisch uit de hand gelopen
grap geworden. Toen de jongens van Where and What kwamen met een voorstelling
over criminelen, was het ons idee om er een illegale voorstelling van te
maken. Dat is finaal uit de klauwen gelopen, want nu denkt iedereen dat
het écht een illegale voorstelling is en komt er niemand op af.
Free Style Criminals is gewoon een hele leuke voorstelling, maar veel mensen
kopen er geen kaartjes voor, want die denken dat het niet echt is. Eigenlijk
vind ik dat wel heel erg vermakelijk. We worden langzamerhand zo serieus
genomen, dat we bijna geen grap meer kunnen maken.
Where en What staat op een prachtige plek, een eind voorbij de voormalige
geitenwei. De locatie is uniek en ik kan iedereen aanraden: ga er naartoe!’
Locatie en theater
‘Als je het over locaties heb, heb je het ook over locatietheater en
daar gaat het straks bij Op de koffie over. Theater is natuurlijk een heel
verfijnd begrip, dat veel mensen nog verkeerd inschatten. Ik denk dat het
daarom een heel leuk gesprek kan worden.
Locatietheater is in principe theater maken met de locatie als uitgangspunt.
Eerst heb je niets, alleen de locatie, vervolgens ga je denken, wat kan
ik hier maken. Enerzijds is er dus de mogelijkheid om vanuit de locatie
zelf te werken. Dat kun je mooi zien bij Warner & Consorten. Zij maken
heel duidelijk gebruik van de locatie: het Duinmeertje, het pad ernaar toe,
de weg naar de Nollekes, en de Nollekes zelf. Aan de andere kant heb je
ook locatietheater dat meer uitgaat van de sociaalgeografische ligging.
Daarbij wordt meer gewerkt vanuit wat de omgeving te vertellen heeft, vanuit
tradities van mensen.
Zo zijn er verschillende uitgangspunten van locatietheater en het is waanzinnig
interessant om over te praten. Dat gaan we dan zo ook op de koffie doen
en ik nodig iedereen uit om te komen luisteren.
Ontzettend veel mensen hebben het over locatietheater, maar meestal bedoelen
ze 'theater op locatie': bestaande voorstellingen die ergens op een hele
mooie plek geprogrammeerd worden. Where en What is theater op locatie, locatietheater
is waar we het straks over gaan hebben.’ [JG]
‘We hebben het de afgelopen weken vooral gehad over de theaterprogrammering. Het is geweldig om te lezen dat alle kranten lyrisch zijn over wat er op Oerol gebeurt. Ik hoor verschrikkelijk veel prachtige reacties van het publiek dat over het algemeen zeer tevreden is. Ik ben blij dat er, ondanks het feit dat er minder straattheater is dan andere jaren en de muziek ook nog niet op volle sterkte aanwezig is, toch zoveel complimenten komen over het totaalprogramma. Ik heb al verschillende mensen horen zeggen dat ze dit een van de mooiste Oerols vinden.’
Muziek
‘Vandaag komt mijn absolute hoogtepunt op het gebied van muziek: I
Muvrini. Ik ben er twee jaar mee bezig geweest om ervoor te zorgen dat ze
op dit festival kwamen. Het is erg moeilijk deze groep op een podium in
Nederland te krijgen, laat staan op het Oerol Festival. De vorige keer hadden
ze het er nogal moeilijk mee dat ze in de stromende regen en de striemende
wind op het Groene Strand stonden te spelen. Ondanks dat hebben ze toen
een fantastisch concert gegeven.
Over muziek gesproken. Er gebeuren nog veel meer speciale dingen, er zijn
bijzondere groepen. Rom Bengalé vond ik dinsdag een absolute topper,
net als the Headhunters het afgelopen weekend. Het gaat heel erg goed. Het
Groene Strand podium draait als een trein, mede door het fantastisch mooie
weer dat er is. ‘s Avonds werken we daar met New People. Het is nog
even aftasten hoe we dat neer moeten zetten. Het is nieuw, lekker jong bloed
dat stevig uit zijn dak staat te gaan. Daar moeten we soms nog even aan
wennen.
Het is ook leuk om te zien dat onze belangrijkste podia een heel mooi programma
hebben dit jaar: de Wyb en de Braskoer. De Braskoer heeft een paar geweldige
bands gehad deze week en dat gaat nog even door. Wyb en Braskoer zijn toch
twee mooie podia die goed bij Oerol passen.’
Jong en gewild
‘Het was gisteren hartstikke druk bij Op de koffie over locatietheater.
Het is leuk om te zien hoe verschillende belichtingen van locatietheater
aan de orde kwamen. Ook straks hoop ik een goede Op de koffie te krijgen.
We hebben jonge theatermakers uitgenodigd en gaan Work in Progress uitleggen.
Vooral mensen die willen horen hoe het bij Oerol gaat, hoe wij programmeren,
zijn welkom. Veel mensen vinden het toch leuk als ze wat meer achtergronden
horen.
Ik nodig iedereen van harte uit om te beluisteren wat jonge theatermakers
op Oerol hebben te zoeken.’ [JG]
‘We hebben een denderende week achter de rug. Ik kan maar één ding zeggen: ik ben bijna ontroerd door het feit dat het zo fantastisch gegaan is deze week. De medewerkers van Oerol hebben een waanzinnige klus geklaard. Het was geen makkelijk festival door al die voorstellingen op locatie, lange voorbereidingen en een hoop onzekerheden. De weersomstandigheden werkten de week voor Oerol ook niet mee. Ik kan alleen maar een gigantisch groot compliment brengen aan de hele ploeg. Ik hou van die mensen.’
Slotfeest
‘Zoals het altijd gaat aan het eind, zijn we nu aan het knokken om
een geweldig eindspektakel te maken. We hadden allerlei mooie plannen, maar
die zijn uiteindelijk niet gelukt. Ik wilde met Karrebos en Ephemère
een mooi slotspektakel maken, maar dat bleek absoluut onmogelijk omdat de
produktionele en financiële zaken niet rond kwamen. Het ging boven
onze pet, dus we besloten het niet te doen.
Maar we zijn een festival met een organisatie die goed kan improviseren,
en zoals het bij Oerol hoort, brengen we op het laatste moment de mensen
toch nog in vervoering. We hebben op de valreep voor zondag de hoofdact
voor elkaar gebokst. The Selecter komt, dus het wordt één
groot ska-feest.’
Zoute tranen
‘Eén van onze visitekaartjes van dit jaar, daar gaan we iets
aan toevoegen. We vragen alle Oerolgangers als afsluiting van dit festival
om een zoutblok naar de zee te dragen. We hopen dat iedereen morgen naar
het Groene Strand komt om met ons het zout aan de zee terug te geven. Iedere
Oerolganger gaat op deze manier zijn bijdrage leveren aan de Tranen van
Hercules.
Er komt een speciale route vanaf de Tranen van Hercules, een van de mooiste
beelden die ooit op Oerol gestaan heeft. Daarvandaan zet iedereen zijn zoutsporen
in het zand. Dat wordt het slotspektakel van Oerol dit jaar.
We hopen dat iedereen er is.’ [JG]
Als het tij keert. Oerol 2000
‘Het festival was dit jaar heel bijzonder. Alles viel goed op
zijn plek door de thematiek.
Locatietheater als speerpunt van de programmering is een geslaagde actie
gebleken. Ik vind het opmerkelijk dat zoveel Oerolgangers dit festival een
van de mooiste Oerols vinden. Ik hoor dat mensen ontzettend veel voorstellingen
bezocht hebben. Dat vind ik goed om te ervaren: dat betekent dat de Oerolgangers
echt voor de voorstellingen komen. Dat is een hele prettige bijgedachte,
ook voor de toekomst.’
‘Wat ik dit jaar zo mooi vond aan het locatietheater was de verscheidenheid aan soorten. Anton Groothuis is een hele andere voorstelling dan Warner en Consorten, dat weer heel anders is dan ZUR, dat weer volkomen verschilt van Grif. Alle vormen van locatietheater hebben op Oerol hun plekje gevonden. Dat is ook wel de kracht van dit festival. Dat is toch heel bijzonder.’
Einde
‘Het is jammer dat Oerol niet een echt slotspektakel heeft zoals voorgaande
jaren. Maar we gaan op een subtiele wijze afscheid nemen. Iedereen kan zijn
spoor achterlaten door in de loop van de middag op het Groene Strand een
zoutblok te halen en dat naar Tranen van Hercules te dragen. Op die manier
dragen we allemaal bij aan de gift van Oerol aan de zee: het zout der aarde.
Het is minder spektakel, maar het past wel bij het verhaal dit jaar. Voetstappen
in het zand, herinneringen in het landschap. Als we straks alles hebben
opgeruimd is het wachten op twee dagen harde wind. Dan zullen alle sporen
worden uitgewist van dit festival. Wat blijft is de herinnering en die zal
van grote waarde zijn.'
Afscheid
'Het is een opmerkelijk jaar geweest. Binnen de organisatie neemt Henk Keizer
afscheid en zijn Jolanda Beyer en Will Borst al vertrokken. De kern van
de organisatie die de bodem voor het festival van de laatste jaren heeft
gelegd, zal er volgend jaar anders uitzien. Maar er zijn nu veel nieuwe
mensen in de organisatie die zich dit jaar al bewezen hebben. Dus het gaat
hartstikke goed. Ik kijk met vertrouwen in de toekomst, maar kijk ook met
veel liefde terug op de herinneringen van de afgelopen achttien jaar Oerol
en met name dit festival.
Er verdienen meer mensen een enorm compliment voor wat ze de afgelopen jaren
voor het festival hebben betekent. Anjo en Annemiek van de catering, bijvoorbeeld.
Zij hebben sinds 1995 iedere avond de artiesten en medewerkers laten smullen.
Maar het allergrootste compliment van mij gaat naar ons aller moeder Maartje.
Ik kan me nog herinneren dat ze begin jaren tachtig samen met Petra van
de VVV voor het eerst naar boven kwam stormen om te helpen met het maken
van de draaiboeken. Sinds die tijd heeft ze als medewerkster meegedraaid.
Samen met haar man Sake is zij van grote betekenis geweest voor Oerol.
Maartje zal absoluut onvervangbaar zijn.’
Toekomst
‘Volgend jaar staat in het teken van het thema ‘Als het tij keert’.
Het festival gaat over eb en vloed, over de werking van de maan op het landschap.
We hopen dat het project van IOU, The Cure, dat dit jaar geen doorgang kon
vinden, volgend jaar wel komt. Het zal een groot spektakel worden bij ‘t
Lichtje, aan het Wad bij West-Terschelling. Ook ben ik in gesprek met Cantabile
2 uit Denemarken. Zij maken een speciaal project over water, zeemeerminnen
en alles wat ermee te maken heeft.
Beeldend Kunstenaar Fred Ros is bezig met een speciale fotoreportage van
het wad bij eb en vloed. We zijn nu aan het onderzoeken op welke specifieke
manier we dat in het festival kunnen vertonen. Zeker is dat Jack Breed komt
met haar project De reis van zeven winters.
Zoals we dit jaar de beeldende kunst wat meer hebben aangetrokken, gaan
we volgend jaar meer aandacht besteden aan muziek. En we hopen een paar
bijzondere straattheaterprojecten te kunnen brengen. Dit jaar hadden we
een paar speciale groepen als The Whalley Range All Stars en Mortal Orchestra.
In die richting wil ik volgend jaar doorgaan: meer beweging en beeldend
theater in de straat, minder jongleurs en circusmakers.
Vanaf september gaan we keihard werken om ervoor te zorgen dat in ieder
geval Radio Oerol terugkomt. Aan Radio Oerol wordt dan vervolgens Internet
gekoppeld.
Kortom, vanaf komende maand ga ik driftig op zoek naar mooie nieuwe projecten.
Er zijn allerlei mensen die zich aanmelden en graag willen komen. Het bakje
2000 zit al aardig vol.’ [JG]
Artikel uit de
Morgenster, Oerol Festival, 1999